Rankingi Radomiak Radom – historia, sukcesy, tabela ligowa

Radomiak Radom zakończył sezon Ekstraklasy 2025/2026 na 10. miejscu z dorobkiem 44 punktów, bilansem 11–11–12 i bramkami 52–53. To stabilna pozycja środka tabeli, która pokazuje zarówno ofensywny potencjał, jak i rezerwy w defensywie. Jeśli chcesz lepiej zrozumieć rankingi, historię, sukcesy oraz obecną tabelę ligową Zielonych, przeczytaj dalszą część artykułu.

Jak wygląda aktualna tabela ligowa Radomiaka Radom?

Sezon 2025/2026 w Ekstraklasie przyniósł kibicom z Radomia spokojne utrzymanie i szansę na budowanie drużyny bez nerwowego oglądania się za siebie. Zespół zakończył rozgrywki na 10. pozycji, tracąc tylko 16 punktów do mistrza, a zaledwie 3–4 punkty do górnej połowy tabeli. Środek stawki był mocno spłaszczony, dlatego o ostatecznych rankingach decydowały pojedyncze mecze.

Warto spojrzeć na uproszczoną tabelę końcową, która dobrze pokazuje kontekst miejsca zajętego przez Zielonych:

Mistrzem został Lech Poznań – 34 mecze, 16 zwycięstw, 12 remisów, 6 porażek i bilans 62–45 dały mu 60 punktów. Zieloni zakończyli ligę z wynikiem 11 wygranych, 11 remisów i 12 porażek, przy minimalnie ujemnym bilansie bramkowym -1. W tabeli „czystych punktów” klub z Radomia znalazł się tuż za Pogonią Szczecin (45 pkt) i przed Koroną Kielce oraz Motorem Lublin (po 43 pkt).

Charakter sezonu dobrze oddaje dysproporcja między meczami domowymi a wyjazdowymi. U siebie Radomiak miał imponujący bilans bramkowy 33–18, co potwierdza opinię o nim jako typowym „zespole własnego boiska”. Na wyjazdach było jednak znacznie gorzej – tylko 19 zdobytych goli przy 35 straconych. To właśnie słabsza forma na obcych stadionach zamknęła Zielonym drogę do górnej połowy tabeli.

Sezon zakończył się 23 maja 2026 roku porażką 2:6 z Górnikiem Zabrze, która nie zmieniła już pozycji w tabeli, ale pokazała, że nad stabilnością defensywy wciąż trzeba pracować. Start kolejnej kampanii 2026/2027 zaplanowano na 24 lub 25 lipca 2026 roku, co daje sztabowi stosunkowo krótką przerwę na analizę i korekty składu.

Jak czytać bilans sezonu 2025/2026?

Wynik 11–11–12 oznacza, że zespół był bardzo wyrównany – niemal tyle samo spotkań wygrał, co zremisował lub przegrał. 52 zdobyte gole dają obraz drużyny grającej odważnie w ataku. Straciła tylko jedną bramkę więcej, co wskazuje, że o lepszym miejscu w rankingu decydowały detale: pojedyncze błędy w końcówkach lub słabsze fragmenty sezonu.

Mecze Radomiaka należały do jednych z ciekawszych dla kibiców – w 65,52% spotkań padało powyżej 2,5 bramki, a w aż 89,66% meczów można było zobaczyć co najmniej dwie bramki. Dane z serwisów analitycznych pokazują też, że zespół regularnie kreował sytuacje – modele statystyczne szacują średnią oczekiwaną liczbę goli (xG) na poziomie około 1,79 na mecz, co dobrze koresponduje z ofensywnym nastawieniem drużyny.

Warto zestawić to z dolną częścią tabeli. Lechia Gdańsk spadła z Ekstraklasy mimo aż 12 zwycięstw, bo straciła aż 65 bramek. Z kolei Bruk-Bet Termalica Nieciecza, zamykając stawkę, miała 34 punkty i bilans 43–65. Na tym tle ekipa z Radomia wypada jako stabilny średniak, który ma potencjał, by powalczyć o górną ósemkę przy lekkim wzmocnieniu defensywy.

Na obraz sezonu wpływa także struktura kadry – aż 63% piłkarzy stanowili obcokrajowcy (17 z 27 zawodników), głównie z Brazylii, Afryki Zachodniej oraz Europy Zachodniej. Mieszanka zagranicznego doświadczenia i polskich graczy sprawiła, że drużyna grała momentami bardzo atrakcyjnie, choć nie zawsze równo.

W ofensywie wyróżnił się Brazylijczyk Maurides (nr 25) – najlepszy strzelec zespołu z dorobkiem 7 goli w Ekstraklasie. Niebywałą jak na obrońcę skuteczność pokazał Jan Grzesik, który w 18 meczach zdobył 6 bramek. Kolejne miejsca w wewnętrznej klasyfikacji strzelców zajęli Capemba (5 goli), Elves Baldé (5 goli) oraz Roberto Alves (4 gole). Kluczowym kreatorem gry pozostawał kapitan Rafał Wolski (nr 27), notując 6–7 asyst w sezonie.

Sezon 2025/2026 to dla Zielonych 34 mecze, 44 punkty i bilans bramkowy 52–53, co dało bezpieczne utrzymanie w Ekstraklasie.

Jak rozwijała się historia klubu z Radomia?

Korzenie obecnego klubu sięgają początków XX wieku. W 1910 roku powstało Radomskie Towarzystwo Sportowe, które szybko stało się centrum lokalnego sportu. To w jego strukturach narodziła się piłka nożna – najpierw pod nazwą Kordian, a później już jako Radomskie Koło Sportowe, zgłoszone w 1922 roku do warszawskiego Okręgowego Związku Piłki Nożnej.

Jakie były najważniejsze daty i nazwy?

Historia klubu to kilka fal przemian organizacyjnych i zmian nazw. W 1921 roku pojawiło się Radomskie Koło Sportowe, które kontynuowało działalność towarzystwa. Po II wojnie światowej, 7 kwietnia 1945 roku, powstał Klub Sportowy „Bata”, ściśle związany z radomską fabryką obuwia. Już 13 lipca 1945 roku nazwę zmieniono na Klub Sportowy „Radomiak”, a barwy zielono-biało-zielone i herb zaprojektował Włodzimierz Skibiński – dyrektor zakładów i jednocześnie honorowy prezes.

Kolejny przełom nastąpił w 1967 roku, gdy doszło do fuzji z Radomskim Kołem Sportowym. Powstał wtedy RKS Radomiak Radom – wielosekcyjny klub, który przejął tradycje obu poprzedników. W 2008 roku organizacja przekształciła się w spółkę akcyjną RKS Radomiak 1910 Radom S.A., co otworzyło drogę do bardziej nowoczesnego zarządzania finansami i infrastrukturą.

Za oficjalną datę powstania przyjmuje się 1910 rok, a debiut w najwyższej lidze nastąpił w sezonie 1984/1985.

Jak wyglądał historyczny awans do ekstraklasy w latach 80.?

Sezon 1983/1984 w II lidze był przełomowy. Zespół z Radomia po 5. kolejce został liderem tabeli i nie oddał tej pozycji aż do końca rozgrywek. Po rundzie jesiennej miał 20 punktów i wyprzedzał Resovię oraz Górnika Knurów o 3 „oczka”. 20 czerwca 1984 roku, po zwycięstwie 2:1 z Hutnikiem Warszawa na wyjeździe, zapewnił sobie awans do ówczesnej I ligi.

Debiut w elicie okazał się mocnym uderzeniem. W pierwszym meczu na własnym boisku Zieloni pokonali Bałtyk Gdynia 3:0, a w kolejnym wygrali z ŁKS-em Łódź 1:0. Po dwóch kolejkach byli liderem bez straty gola. Ostatecznie sezon 1984/1985 zakończył się jednak spadkiem – klub zajął 15. miejsce i razem z Wisłą Kraków opuścił najwyższą klasę.

Kryzys przełomu lat 80. i 90.

Po historycznym spadku z I ligi w 1985 roku klub wszedł w trudny okres. W drugiej połowie lat 80. Radomiak stopniowo tracił sportową siłę, aż w 1989 roku spadł do III ligi (trzeci poziom rozgrywkowy). Dla kibiców, którzy jeszcze kilka lat wcześniej oglądali mecze z ligową czołówką, był to bolesny zjazd.

Powrót na zaplecze ekstraklasy zajął kilka sezonów ciężkiej pracy. Dopiero w czerwcu 1993 roku udało się wywalczyć awans z III ligi i znów zameldować w gronie pierwszoligowców. Tamten okres pokazuje, że historia Radomiaka to nie tylko awanse i dobre miejsca w tabelach, ale też umiejętność podnoszenia się po kryzysach organizacyjnych i sportowych.

Jak wyglądała droga powrotna do elity po 2021 roku?

Na powrót do Ekstraklasy kibice czekali aż 36 lat. W sezonie 2020/2021 drużyna wygrała rozgrywki I ligi, sięgając po tytuł mistrzowski tej klasy (drugi taki w historii po sezonie 1983/1984). Awans przypieczętowało zwycięstwo z Siarką Tarnobrzeg w 33. kolejce poprzedniego sezonu, które otworzyło drogę do gry na zapleczu elity, a następnie wygrana kampania 2020/2021.

W pierwszym sezonie po powrocie na najwyższy poziom, 2021/2022, Zieloni zajęli 7. miejsce w Ekstraklasie. To do dziś najlepszy wynik ligowy w historii klubu w tabeli końcowej najwyższej polskiej ligi.

Jakie sukcesy ma na koncie Radomiak?

Jeśli spojrzymy na same trofea i miejsca w rankingach, obraz jest bardzo stabilny: klub od ponad stu lat balansuje między ścisłą krajową czołówką a ligowym średniakiem, za to regularnie wraca do gry o awanse i puchary. W oficjalnej tabeli wszech czasów Ekstraklasy zespół z Radomia plasuje się na 40. miejscu, mając na koncie 6 sezonów w najwyższej lidze.

W szerszych zestawieniach, obejmujących wszystkie kluby piłkarskie w kraju, Radomiak zajmuje 15. miejsce w Polsce, biorąc pod uwagę m.in. historyczne starty w ligach centralnych i występy w Pucharze Polski. W bazach międzynarodowych, takich jak Football Database, klub plasuje się w okolicach 1229. miejsca na świecie i 625. pozycji w Europie, co odpowiada profilowi solidnego przedstawiciela ligi środka w krajowych rozgrywkach.

Jakie są najważniejsze osiągnięcia ligowe?

Najważniejsze trofea ligowe to przede wszystkim dwa tytuły mistrza I ligi (dawnej II ligi). Pierwszy z nich przyszedł w sezonie 1983/1984, drugi w kampanii 2020/2021. Na tym poziomie klub rozegrał już 20 sezonów, co pokazuje, że zaplecze Ekstraklasy przez lata było jego naturalnym środowiskiem.

W Ekstraklasie Zieloni mają za sobą 6 sezonów, łącznie 196 meczów, 62 zwycięstwa, 58 remisów, 76 porażek i bilans bramkowy 240–266. Najwyższa pozycja w tej stawce to wspomniane 7. miejsce w sezonie 2021/2022.

Jak wygląda dorobek pucharowy?

Na szczeblu ogólnokrajowym najcenniejszym wynikiem pozostaje ćwierćfinał Pucharu Polski 2006/2007. W tamtej edycji zespół wyeliminował wyżej notowane drużyny: Odrę Wodzisław Śląski (1:0) oraz ŁKS Łódź (również 1:0), a zatrzymała go dopiero Cracovia. W rozgrywkach o mistrzostwo Polski systemem pucharowym, tuż po wojnie, drużyna dotarła z kolei do 1/4 finału w 1946 roku.

Bardzo bogaty jest dorobek na poziomie regionalnym. Klub wielokrotnie zdobywał Puchar Polski na szczeblu kieleckiego OZPN (m.in. w latach 1961, 1962/1963, 1965/1966, 1966/1967, 1967/1968, 1975/1976) oraz radomskiego OZPN (seria triumfów w latach 1989/1990–1992/1993 i 1996/1997, 1999/2000).

Jak wypada klub z Radomia na tle rywali w statystykach?

W rankingach historycznych ważne są nie tylko trofea, ale też liczby pokazujące skalę obecności w ligowym pejzażu. W I lidze drużyna rozegrała 531 meczów, zdobyła 513 punktów, wygrała 179 razy, 149 spotkań zremisowała, a 203 przegrała. Bilans bramkowy to 595–649, co przy tak długiej historii pokazuje lekkie wychylenie na minus, ale bez drastycznych różnic.

Jakie są rekordowe mecze ligowe?

Najwyższe zwycięstwo w historii padło 7 maja 2000 roku, gdy zespół rozbił Mazovię Mińsk Mazowiecki 15:0. To wynik, który do dziś pojawia się w statystykach jako jedna z najbardziej jednostronnych wygranych w polskich ligach niższego szczebla.

Najwyższa wygrana w Ekstraklasie jest podwójnie symboliczna. 23 czerwca 1985 roku Zieloni pokonali Górnika Wałbrzych 5:1, a identycznym wynikiem zakończył się mecz z Pogonią Szczecin 20 lipca 2025 roku. Z drugiej strony w statystykach zapisano też bolesne porażki: 0:9 z KSZO Ostrowiec Świętokrzyski w 1966 roku oraz 0:6 z Cracovią w Ekstraklasie 10 lutego 2024 roku.

Najwyższe zwycięstwo to wynik 15:0 z Mazovią Mińsk Mazowiecki, a najwyższa ligowa porażka to 0:9 z KSZO Ostrowiec Świętokrzyski.

Kto jest liderem w klasyfikacjach indywidualnych?

W rankingach indywidualnych na pierwszym planie pojawia się Leândro Rossi – kapitan z numerem 9, który zdobył dla klubu 116 bramek w oficjalnych meczach. W Ekstraklasie rekordzistą strzeleckim jest z kolei Leonardo Rocha z dorobkiem 19 goli na najwyższym poziomie.

Najwięcej występów w I lidze zanotowali Andrzej Niedziółka i Adam Benesz – po 30 meczów na koncie – a rekordzistą pod względem łącznej liczby spotkań klubowych jest Marek Wojdaszka. W nowszej historii kibice śledzili gole takich zawodników jak Maurides, Elves Baldé czy Jan Grzesik, którzy w sezonie 2025/2026 znacząco dokładali się do dorobku bramkowego.

W kontekście wartości rynkowych uwagę zwracał przede wszystkim Josh Wilson-Esbrand – lewy obrońca wypożyczony z Manchesteru City, najwyżej wyceniany piłkarz w kadrze, którego kontrakt i zarobki zdecydowanie przewyższały średni poziom płac w drużynie.

W reprezentacyjnych rankingach specjalne miejsce zajmuje Marian Czachor – jak dotąd jedyny piłkarz klubu, który zagrał w pierwszej reprezentacji Polski. 19 lipca 1947 roku wystąpił w pełnym meczu z Rumunią (1:2) na Stadionie Wojska Polskiego w Warszawie.

Ciekawostką dla fanów gier piłkarskich jest fakt, że w EA Sports FC 26 najwyżej ocenianymi zawodnikami Radomiaka są Romário Baró, Jan Grzesik oraz Adrián Diéguez, co dobrze oddaje postrzeganie siły zespołu w wirtualnych rankingach.

Struktura, finanse i kadra Radomiaka

Współczesny Radomiak to nie tylko wyniki sportowe, ale także stabilne podstawy organizacyjne. Klub funkcjonuje jako spółka akcyjna RKS Radomiak Radom S.A. z kapitałem zakładowym w wysokości 100 tysięcy złotych. Prezesem zarządu jest Sławomir Stempniewski, który odpowiada za strategiczny rozwój, politykę kadrową i relacje z partnerami biznesowymi.

Całkowity budżet operacyjny na sezon 2025/2026 szacowany był na około 28 milionów złotych (ok. 6,5 mln euro). W strukturze wydatków ważną pozycję stanowił budżet płacowy – roczny fundusz wynagrodzeń zawodników sięgnął około 1,77 miliona euro (ok. 7,6 mln zł), co przekłada się na tygodniowy budżet płacowy rzędu 34 tysięcy euro. Na tle ligowych rywali to poziom typowy dla stabilnych klubów środka tabeli.

Zgodnie z danymi serwisów statystycznych łączna wartość rynkowa 27-osobowego składu Radomiaka wynosiła około 8,3 miliona euro. Tak wyceniana kadra pozwala utrzymywać konkurencyjność w Ekstraklasie, ale jednocześnie wymaga umiejętnego wyszukiwania talentów i pracy skautingu, bo klub nie należy do najbogatszych w lidze.

Istotną rolę w finansowaniu działalności odgrywają sponsorzy. Głównym partnerem strategicznym jest koncern energetyczny Enea. Klub wspierają również Miasto Radom (Urząd Miejski), bukmacher Fortuna oraz kilkudziesięciu lokalnych i ogólnokrajowych partnerów. Ta szeroka siatka wsparcia pozwala spokojniej planować inwestycje w infrastrukturę, akademię i pierwszą drużynę.

Co wyróżnia Radomiaka – stadion, kibice, derby?

Współczesny obraz klubu to nie tylko tabela ligowa Ekstraklasy, ale też infrastruktura i otoczka meczów. Od sezonu 2023/2024 gospodarzem spotkań jest nowy Stadion im. Braci Czachorów przy ulicy Andrzeja Struga 63. Po pierwszym etapie budowy obiekt miał 8 500 miejsc siedzących, a po dobudowaniu trybun za bramkami jego pojemność wynosi 13 982 miejsca. Część międzynarodowych baz danych podaje maksymalną pojemność na poziomie 14 440 widzów, co pokazuje, że obiekt jest projektowany z myślą o dalszym rozwoju i elastycznej aranżacji trybun.

Rekord frekwencji padł 13 marca 2026 roku w starciu z Legią Warszawa – na trybunach było 13 902 kibiców. To właśnie przy Struga 63 rozegrano też mecz młodzieżowej reprezentacji: Polska U21 – Armenia U21 4:1 27 marca 2026 roku. Obiekt stał się więc areną nie tylko ligowych emocji, ale też miejscem ważnych spotkań międzynarodowych w kategoriach młodzieżowych.

Kim są Warchoły i jak wyglądają derby Radomia?

Kibice klubu nazywają siebie „Warchołami”. To określenie nawiązuje do wydarzeń czerwca 1976 roku, gdy propagandowe media PRL mówiły o „radomskich warchołach”. Środowisko fanów od lat odwołuje się do tamtego protestu robotniczego, uczestnicząc choćby w corocznej manifestacji „Gdyby nie Ursus, gdyby nie Radom…” organizowanej 25 czerwca.

Fanów z Radomia wielu zna pod nazwą „Warchoły”, a rzadziej pod lokalnym przydomkiem „Gołębiorze”, związanym z dzielnicą Gołębiów.

Szczególne miejsce w historii zajmują Derby Radomia – mecze z Bronią Radom, a dawniej także z Czarnymi. Pierwszy derbowy pojedynek pod szyldem KS Bata rozegrano 2 kwietnia 1945 roku, zakończył się on porażką Zielonych 0:1. W ligowych zmaganiach oba główne kluby miasta mierzyły się ze sobą m.in. w II, III i IV lidze, a także w rozgrywkach Pucharu Polski.

Łączny bilans derbów (uwzględniający różne poziomy rozgrywek) to 69 meczów, z czego 30 wygrał zespół ze Struga, 19 razy padł remis, a 20 spotkań zakończyło się jego porażką. Najwyższe derbowe zwycięstwo Zielonych to wynik 7:1 z 20 września 1945 roku.

Na ten obraz nakładają się jeszcze inne elementy: dawne sekcje boksu, kolarstwa czy lekkoatletyki, które rozbudowywały sportowy profil klubu. Dziś w rankingach najczęściej mówi się o Ekstraklasie, tabelach ligowych i wynikach sezonu 2025/2026, ale za każdym z tych numerów stoi ponad 115 lat historii, klubowe rekordy, rozpoznawalna struktura organizacyjna oraz pełne trybuny przy ulicy Andrzeja Struga 63.