Rankingi Raków Częstochowa – najlepsze sezony, sukcesy

Raków Częstochowa ma za sobą okres, w którym z klubu środka tabeli stał się mistrzem kraju, regularnym medalistą Ekstraklasy i uczestnikiem europejskich pucharów z miejscem w TOP 100 rankingu UEFA. Najlepsze sezony to przede wszystkim mistrzowski rok 2022/2023, trzy kampanie zakończone wicemistrzostwem Polski oraz dwa triumfy w Pucharze Polski i dwa w Superpucharze Polski. Jeśli chcesz uporządkować te osiągnięcia i zobaczyć, w których latach Raków naprawdę był w ścisłej czołówce, prześledź nasz przegląd rankingów i sezonów.

Jak wygląda miejsce Rakowa w rankingach?

Na koniec maja 2026 roku bilans Rakowa na najwyższym poziomie rozgrywkowym jasno pokazuje, że klub wszedł na stałe do krajowej czołówki. W tabeli wszech czasów Ekstraklasy zajmuje 24. miejsce, mając na koncie 373 mecze, z których wygrał 162, zremisował 91 i przegrał 120, przy bilansie bramek 496–423 i dorobku 568 punktów. Ten dorobek wynika z 11 sezonów na pierwszym szczeblu – w tym z bardzo mocnej serii od 2019 roku.

Silną pozycję potwierdza także historia na zapleczu. W tabeli wszech czasów I ligi Raków jest 33., po rozegraniu 548 spotkań: 223 zwycięstwa, 146 remisów, 179 porażek, bramki 727–620 i 651 punktów. Tak długi pobyt na drugim poziomie (17 sezonów) był fundamentem pod dzisiejsze sukcesy w elicie.

Na poziomie centralnym Pucharu Polski Raków rozegrał 105 meczów, z czego 60 wygrał, strzelił 181 goli i sięgnął po to trofeum dwa razy – w latach 2021 i 2022.

Perspektywę międzynarodową dobrze oddaje ranking klubowy UEFA. W 2026 roku Raków zajmuje w nim 91. miejsce po czterech sezonach w pucharach europejskich. Łączny bilans to 40 spotkań, 22 zwycięstwa, 8 remisów i tylko 10 porażek, z różnicą bramek 50–31. Jak na klub, który pierwszy raz wyszedł do Europy dopiero po sezonie 2020/2021, jest to wynik, który mocno podnosi prestiż marki z Częstochowy.

Które sezony Ekstraklasy były najlepsze?

W XXI wieku historia Rakowa dzieli się na dwie części – lata walki w niższych ligach i okres gwałtownego skoku jakości po awansie do elity w 2019 roku. W rankingach i statystykach dominują sezony od 2020/2021, w których zespół sięgał po medale mistrzostw Polski i ustanawiał klubowe rekordy punktowe.

Sezon 2020/2021 – pierwszy medal w historii

Kampania 2020/2021 przyniosła historyczne, pierwsze wicemistrzostwo Polski. Raków zakończył sezon na 2. miejscu z dorobkiem 59 punktów, wywalczonych w 30 meczach (17 zwycięstw, 8 remisów, 5 porażek). Bilans bramkowy 46–25 pokazuje, że mocną stroną drużyny była szczelna defensywa. Najlepszym strzelcem w lidze został Ivi López z 9 bramkami, a zespół uzupełnił sukces ligowy zdobyciem Pucharu Polski 2021 i wygraniem Superpucharu Polski 2021.

Sezon 2021/2022 – powtórzone wicemistrzostwo i rekord Lopeza

Rok później Raków zajął znów drugą pozycję, lecz zrobił to jeszcze efektowniej. W sezonie 2021/2022 drużyna zgromadziła 69 punktów (20–9–5) i poprawiła bilans bramkowy do 60–30. To wtedy Ivi López zdobył 20 bramek ligowych, co dało mu koronę króla strzelców i ustanowiło rekord klubu w jednym sezonie Ekstraklasy. Zespół obronił też Puchar Polski 2022 oraz wygrał Superpuchar Polski 2022, budując w krajowych rankingach wizerunek drużyny, która seryjnie sięga po trofea.

Sezon 2022/2023 – mistrzostwo Polski i dominacja

Najwyżej oceniany sezon ligowy Rakowa to bez wątpienia mistrzowski rok 2022/2023. Zespół zdobył pierwsze w historii Mistrzostwo Polski, kończąc rozgrywki na 1. miejscu z kapitalnym dorobkiem 75 punktów w 34 spotkaniach. Bilans 23 zwycięstw, 6 remisów i tylko 5 porażek uzupełniły gole 63–24. Ten sezon dał klubowi nie tylko tytuł, ale też maksymalną liczbę punktów do rankingu UEFA i przepustkę do eliminacji Ligi Mistrzów UEFA.

Mistrzowski sezon 2022/2023 z dorobkiem 75 punktów i bilansem 63–24 pozostaje najlepszym ligowym wynikiem Rakowa Częstochowa w całej historii klubu.

Sezon 2024/2025 i 2025/2026 – utrzymanie wysokiego poziomu

Po nieco słabszym 7. miejscu w kampanii 2023/2024 zespół wrócił do ścisłej czołówki. W sezonie 2024/2025 zajął 2. pozycję z dorobkiem 69 punktów i bilansem 51–23, a najlepszym ligowym strzelcem został Jonatan Braut Brunes z 14 bramkami. Rok później, w rozgrywkach 2025/2026, Raków ukończył Ekstraklasę na 4. miejscu – 55 punktów po 16 zwycięstwach, 7 remisach i 11 porażkach (bramki 51–40, dodatni bilans +11). Na taki wynik złożył się bardzo mocny finisz sezonu: w ostatnich pięciu kolejkach drużyna zdobyła 12 z 15 możliwych punktów (bilans Z–Z–P–Z–Z), m.in. pokonując Piasta Gliwice 3:1 oraz Arkę Gdynia 3:0.

Sezon 2025/2026 zapamiętano także ze względu na efektowne zwycięstwa wyjazdowe – szczególnie wygrane 4:1 z Koroną Kielce (9 listopada 2025 r.) i 4:1 z Arką Gdynia (30 listopada 2025 r.) – oraz wysokie domowe triumfy 4:1 z Cracovią (19 kwietnia 2026 r.) i 3:0 z Arką Gdynia (23 maja 2026 r. na zakończenie rozgrywek). W pojedynkach z przyszłym mistrzem kraju, Lechem Poznań, Raków pokazał, że potrafi rywalizować z najmocniejszymi – zremisował u siebie 2:2 (24 września 2025 r.), a na wyjeździe minimalnie przegrał 3:4 po bardzo zaciętym spotkaniu (1 marca 2026 r.). W całej kampanii norweski napastnik Jonatan Braut Brunes poprawił swój dorobek do 16 goli w sezonie, co dało mu drugie miejsce w klubowym rankingu strzeleckim na pojedynczy sezon ligi.

Styl gry Rakowa i kontekst rywalizacji

O sile Rakowa w krajowych i europejskich rankingach decyduje nie tylko liczba punktów, ale też wyrazisty styl gry. Filozofia drużyny opiera się na bardzo wysokiej intensywności, rygorystycznej dyscyplinie taktycznej oraz doskonałej organizacji przestrzeni na boisku. Niezależnie od składu czy rywala, Raków stara się narzucać przeciwnikowi swój sposób grania.

Znakiem rozpoznawczym zespołu są fazy przejściowe – błyskawiczne przechodzenie z defensywy do ataku, z częstym wykorzystaniem dynamicznych wahadłowych i skrzydłowych. Szybkie, kombinacyjne wymiany piłki w środkowej strefie pozwalają płynnie przenosić ciężar gry pod bramkę rywala i tworzyć przewagi liczebne w newralgicznych sektorach boiska.

Raków regularnie stosuje wysoki, agresywny pressing na połowie przeciwnika, dążąc do jak najszybszego odzyskania futbolówki blisko jego pola karnego. Dzięki temu wiele bramek zdobywa po przechwytach i natychmiastowych atakach, co przekłada się na korzystne bilanse bramkowe w kolejnych sezonach Ekstraklasy.

Jednocześnie zespół cechuje się dużą elastycznością taktyczną – potrafi płynnie modyfikować swoje ustawienie i sposób rozgrywania akcji w zależności od charakterystyki przeciwnika. W starciach z silniejszymi rywalami częściej szuka kompaktowej obrony i szybkich kontr, natomiast z zespołami z dolnej części tabeli chętniej prowadzi grę pozycyjną i długo utrzymuje się przy piłce.

Specyficzny kontekst mają również rywalizacje regionalne. Choć Raków nie posiada tradycyjnego, historycznego rywala derbowego w samej Częstochowie, szczególny ładunek emocjonalny towarzyszy spotkaniom z drużynami z województwa śląskiego i okolic, takimi jak GKS Katowice czy Zagłębie Sosnowiec – zarówno w lidze, jak i w rozgrywkach pucharowych.

Mecze z najbardziej utytułowanymi klubami w kraju – przede wszystkim z Legią Warszawa i Lechem Poznań – są z kolei traktowane przez kibiców i sam klub jak „święto piłki”. To właśnie te spotkania stanowią nieformalny wyznacznik realnej siły sportowej Rakowa na tle krajowej czołówki i często wpływają na postrzeganie częstochowskiej drużyny w szerszej, ogólnopolskiej skali.

Jakie trofea zdobył Raków Częstochowa?

Na tle długiej, bo sięgającej 1921 roku historii, najbardziej intensywny jest obecny okres. W klasycznym podziale na trofea ligowe i pucharowe Raków może pochwalić się pełnym zestawem krajowych tytułów z ostatnich lat. Najważniejsze to oczywiście mistrzostwo sezonu 2022/2023 oraz trzy wicemistrzostwa – w latach 2020/2021, 2021/2022 i 2024/2025. W tabelach historycznych Ekstraklasy stawia to klub z Częstochowy w grupie zespołów, które w krótkim czasie kilkukrotnie meldowały się na podium.

Jeszcze bogatsza jest kolekcja trofeów pucharowych. Raków dwukrotnie zdobył Puchar Polski (2021, 2022) i trzy razy dochodził do finału – już w 1967 roku oraz współcześnie, w sezonach 2022/2023 i 2025/2026. Do tego dochodzą dwa triumfy w Superpucharze Polski (2021 i 2022) oraz finał z 2023 roku. Na niższych szczeblach rankingu nie można pominąć dwóch mistrzostw II ligi (1993/1994 i 2018/2019), które otwierały drogę do I ligi i Ekstraklasy, oraz wicemistrzostwa na poziomie II ligi w sezonie 1998/1999.

Swój własny dział w klubowej kronice mają też rozgrywki młodzieżowe. Juniorzy młodsi dwukrotnie stawali na drugim stopniu podium mistrzostw Polski (1993, 2025) i raz na trzecim (2024), a juniorzy starsi zdobyli brąz w 2023 roku. To istotne, bo z punktu widzenia długoterminowych rankingów pokazuje stabilny dopływ talentów do pierwszej drużyny.

Jak Raków wypadł w europejskich pucharach?

Jeszcze w połowie poprzedniej dekady udział Rakowa w pucharach europejskich wydawał się odległą perspektywą. Od sezonu 2021/2022 klub regularnie gra jednak w Lidze Konferencji Europy UEFA, a w kampanii 2023/2024 wystąpił także w fazie grupowej Ligi Europy UEFA. To właśnie te występy ustawiły go w okolicach 90. miejsca w rankingu klubowym UEFA.

Liga Konferencji Europy 2021/2022 i 2022/2023

Europejska przygoda zaczęła się od sezonu 2021/2022. Raków awansował wtedy do rundy play-off Ligi Konferencji Europy, eliminując Sūduvę Mariampol i Rubin Kazań, a odpadając dopiero po dwumeczu z KAA Gent. Rok później w tych samych rozgrywkach znów dotarł do etapu play-off – tym razem w bardzo przekonującym stylu ograł FK Astanę łącznie 6:0 oraz Spartak Trnawa 3:0, zatrzymał go dopiero zespół Slavii Praga po zaciętym dwumeczu 2:3.

Eliminacje Ligi Mistrzów 2023/2024 i faza grupowa Ligi Europy

Najbardziej prestiżowy start to eliminacje Ligi Mistrzów UEFA w sezonie 2023/2024. Raków wyeliminował po kolei Florę Tallinn (4:0 w dwumeczu), Qarabağ FK (4:3) i Aris Limassol (3:1), dochodząc aż do rundy play-off. Tam trafił na FC Kopenhaga, z którą przegrał minimalnie – 0:1 u siebie i 1:1 na wyjeździe. Jako przegrany z ostatniej rundy eliminacji zespół trafił do fazy grupowej Ligi Europy UEFA, gdzie mierzył się z Atalantą BC, Sportingiem CP i Sturm Graz. Zdobył cztery punkty, ale zakończył rywalizację na 4. miejscu w grupie D.

Sezon 2025/2026 – najlepszy europejski wynik

Najpełniej w rankingach europejskich widać sezon 2025/2026, znów w Lidze Konferencji. Najpierw Raków przeszedł kwalifikacje (MŠK Žilina 6:1, Maccabi Hajfa 2:1, Arda Kyrdżali 3:1), następnie w fazie ligowej nie przegrał ani jednego spotkania, zajmując 2. miejsce w grupie. Rywali stanowiły m.in. Rapid Wiedeń, Sparta Praga, Zrinjski Mostar, Omonia Nikozja, CS Universitatea Craiova i Sigma Ołomuniec. Zespół awansował do 1/8 finału, gdzie odpadł po dwóch wyrównanych meczach z ACF Fiorentina (2:4 w dwumeczu). W tym sezonie najlepszym europejskim strzelcem został Lamine Diaby-Fadiga z 6 bramkami, a Jonatan Braut Brunes dołożył 5 trafień.

Po czterech sezonach w Europie Raków ma bilans 22 zwycięstw, 8 remisów i 10 porażek oraz 50 strzelonych goli, co dało mu 91. miejsce w rankingu UEFA w 2026 roku.

Którzy piłkarze i trenerzy budują pozycję Rakowa?

Rankingi, tabele i liczby nie powstają same – za awansem Rakowa do ligowej i europejskiej czołówki stoją konkretne nazwiska. Najważniejszym architektem sportowych sukcesów jest Marek Papszun, który prowadził klub przez ponad osiem lat. W tym czasie drużyna wywalczyła mistrzostwo, trzy razy została wicemistrzem Polski, dwa razy zdobyła Puchar Polski i dwukrotnie sięgnęła po Superpuchar. Trener został czterokrotnie uhonorowany tytułem „Trener Roku” w Plebiscycie Piłki Nożnej (2020–2023), a jego praca stała się punktem odniesienia dla kolejnych szkoleniowców, w tym Dawida Szwargi, Łukasza Tomczyka i Dawida Kroczka.

W rankingach strzeleckich na pierwszy plan wysuwają się Ivi López i Jonatan Braut Brunes. Hiszpan zdobył dla Rakowa 50 bramek w Ekstraklasie, w tym rekordowe 20 w sezonie 2021/2022, a w pucharach europejskich dorzucił 5 trafień. Norweg w ciągu dwóch sezonów (2024–2026) strzelił łącznie 30 goli ligowych – 14 w kampanii 2024/2025 i 16 w rozgrywkach 2025/2026 – oraz 5 w Europie, stając się jednym z filarów ofensywy.

Bardzo istotną rolę w budowaniu wysokiej pozycji Rakowa odgrywają też zawodnicy odpowiedzialni za równowagę między atakiem a obroną. W linii defensywnej fundament stanowią doświadczeni stoperzy Zoran Arsenić i Bogdan Racovițan, będący osią organizacji gry w tyłach i kluczowymi postaciami przy bronieniu stałych fragmentów. W środku pola nie do przecenienia jest wkład Giannisa Papanikolaou, który łączy zadania destrukcyjne z umiejętnym dyktowaniem tempa rozgrywania akcji.

W sektorze ofensywnym obok Brunesa wyróżniają się John Yeboah i Fabian Piasecki. Pierwszy daje drużynie dużą dawkę kreatywności, dryblingu i przyspieszenia, drugi – siłę fizyczną, umiejętność gry tyłem do bramki i kluczowe trafienia w ważnych momentach sezonu. To dzięki nim Raków utrzymuje wysoki poziom zagrożenia pod bramką rywali nie tylko w lidze, ale i w europejskich pucharach.

W europejskich pucharach ważne liczby wykręcił także Lamine Diaby-Fadiga, autor 6 trafień w sezonie 2025, w tym hat-tricka 27 listopada 2025 roku. Z kolei w bramce przez długi czas prym wiódł Vladan Kovačević, dwukrotnie wybierany „Bramkarzem Sezonu” w Ekstraklasie. Na osobną uwagę zasługują też rekordziści wszech czasów: Zdzisław Sławuta z 106 bramkami dla Rakowa, Waldemar Żebrowski z 98 golami i 314 występami czy Piotr Malinowski z 74 trafieniami i 356 meczami.

Nie można też pominąć zawodników, którzy swoją postawą wpływają na klubowe rankingi występów. Prawy obrońca Fran Tudor to rekordzista Rakowa pod względem występów w Ekstraklasie – ma ich 185 – a jednocześnie lider w liczbie gier w pucharach europejskich (39 spotkań). W bramce pałeczkę przejął Kacper Trelowski, wyróżniony tytułem „Młodzieżowca Sezonu 2024/2025”, który stanowi symbol nowej generacji graczy budujących pozycję Rakowa w obecnej dekadzie.

Sumując dorobek ligowy, pucharowy i międzynarodowy, można spokojnie powiedzieć, że od mistrzowskiego sezonu 2022/2023 Raków Częstochowa funkcjonuje już nie jako outsider, lecz jako stabilny klub z medalowej półki krajowych rankingów i rozpoznawalna marka w europejskich pucharach.